تجزیه و تحلیل ترکیب شیمیایی هسته
این مبنای اولیه برای تعیین خلوص است. شیشه کوارتز با خلوص بالا به محتوای SiO2 بیشتر یا مساوی 99.9٪ نیاز دارد، در حالی که شیشه درجه نیمه هادی به بیشتر یا مساوی 99.999٪ نیاز دارد. تجهیزاتی مانند فلورسانس اشعه ایکس (XRF) و طیف سنجی جرمی پلاسما جفت شده القایی (ICP-MS) را می توان برای اندازه گیری دقیق سطوح عناصر ناخالصی مانند Al، Fe، Na، و K استفاده کرد. محتوای ناخالصی کل فلز باید کمتر از 10 ppm برای محصولات با درجه نوری و کمتر از 1 ppm برای محصولات semiductor باشد.
ارزیابی از طریق عملکرد نوری
شیشه کوارتز با خلوص بالاتر، انتقال نور برتر را در کل طیف فرابنفش (UV) به مادون قرمز نزدیک (NIR) نشان می دهد. برای یک محصول با خلوص بالا واجد شرایط با ضخامت 2 میلی متر، عبور UV در 200 نانومتر بیش از 85٪ است، بدون مناطق جذب تیره ناشی از ناخالصی های قابل توجه. محصولات با خلوص پایین اغلب افت شدید در عبور UV و پراکندگی داخلی قابل توجهی را نشان می دهند. علاوه بر این، طیفسنجی مادون قرمز میتواند برای اندازهگیری محتوای هیدروکسیل (OH) با محصولات کم هیدروکسیل واجد شرایط که نیاز به محتوایی از<5 ppm.
تأیید در برابر پارامترهای فیزیکی
شیشه کوارتز با خلوص بالا دارای چگالی استاندارد 2.2 گرم بر سانتی متر مکعب، ضریب شکست پایدار 0.003 ± 1.458، ضریب انبساط حرارتی 0.55 × 10-6/K و سختی بیشتر یا مساوی 6.5 است. انحرافات قابل توجه بین مقادیر اندازه گیری شده و این استانداردها نشان دهنده محتوای ناخالصی بالا و عدم برآورده کردن الزامات خلوص است.
بررسی ظاهر و عیوب
شیشه کوارتز با خلوص بالا عاری از حباب های داخلی قابل مشاهده، استریا یا اجزاء است. تجزیه و تحلیل پراکندگی لیزری باید قطر حباب داخلی را نشان دهد<0.1 mm and a distribution density of ≤3 bubbles/cm³. Lower-purity products often contain numerous visible impurity specks and opaque, flocculent regions, directly indicating insufficient raw material purification.
